صدای خوش آقای مدیر !

تقدیم به : استاد اسحاق عیدی به پاس نیکی‌هایش

 

 این مطلب در شماره ۴ و ۵ (زمستان 1387 و بهار 1388) فصل‌نامه متارخ، صفحه ٨۵ منتشر شده است:

سال 1363: دبستان ‌مراد داوودی واقع در خیابان شهدای شرقی خرم‌آباد ... بچه‌ها و نیمکت‌هایی که به یقین امروز خیلی‌هاشان در هم شکسته‌اند! مدرسه‌ای که امروز تبدیل به بانک رفاه شده است...
آیا هنوز علم برتر از ثروت است؟! نه، گمان نکنم دیگر چنین باشد! پول و ثروت، خاک‌های خاطره‌ی ما را در آن مکان به بر باد داد و در آن مکان، جایگزین علم و دانش شد...
بر سینه‌ی سپید کاغذ سوار می‌شوم تا از "عمو عیدی" سرایدار مدرسه در اولین سال تحصیلم بنویسم.
 
کسی که بعدها، سال اول استخدام من در آموزش و پرورش، با آخرین سال خدمت او مصادف شد و دست تقدیر ما را در مدرسه‌ای واقع در حاشیه شهر همکار کرد.
آقای ناظم (رمضان پرورده)، طبع شعر داشت و سرود زندگی را برای ما می‌سرود. حیاط کوچک و دیواره‌های ترک‌خورده‌ی دبستان قدیمی‌مان جلوه‌ای خاص به زندگی‌ام می‌بخشد. یاد معلم‌های زحمتکش ‌‌ما خانم‌ها: "پورویسه، حبیب‌پور، فردین و شیرازی" با همان فضای قدیمی، هنوز در ذهنم باقی مانده و اکنون در گذر سال‌ها، با وجود نشستن گرد و غباری پیری روی صورت‌شان، هنوز آن‌ها را به حالت جوانی‌شان که آن را به پای ما ریختند متصور می‌شوم!
اما می‌خواهم از آقای مدیر هم بنویسم. یادمان مردی که همیشه لبخند به لب داشت و من عشق را به روی خوش او شناختم در روزگاری که ابتدای جاده‌ی تحصیل من از مسیر مدیریت او عبور می‌کرد.
مردم بیش‌تر از آن‌که او را به خاطر معلم بودنش بشناسند به آوای خوش و صدای دلنشینش می‌شناختند، ولی به روزگار خردسالی من، او همان آقای مدیر مهربان و خندان بود.
از "‌حشمت‌الله رشیدی‌" سخن می‌گویم. تصمیم گرفتم به رسم قدردانی و سپاس از حقی که در تعلیم و تربیت بر گردنم دارد و به بهانه‌ی هنرمندی مردمی بودن، از او یادی نمایم چرا که سال‌هاست پس از خاموشی آوایش، در رسانه‌ها و مطبوعات دیارم خاموش مانده است.
حشمت‌ رشیدی فرزند "خدارحم(نوهال)" فرزند "بَردی" فرزند "قهرمان" فرزند "رشید" از تیره‌ی مُمصارم‌های خرم‌آباد، 19 فروردین 1320 در خانواده‌ای علاقه‌مند به فرهنگ و هنر در خرم‌آباد به دنیا آمد. پدرش خدارحم رشیدی(١٣٧۴-١٣٠٠)، فرهنگی بود و حشمت نیز بعدها دنباله‌روی پدر گردید. دوران ابتدایی را مهرماه 1327 در دبستان سعادت خرم‌آباد آغاز نمود و سپس در دبیرستان امیرکبیر تا اخذ مدرک دیپلم به تحصیلات خود ادامه داد. 
سال 1341 به خدمت سربازی رفت و سال 1343 به استخدام آموزش و پرورش درآمد. (قبل از خدمت نیز دو سال سابقه حق‌التدریس داشت)

وی از سال 1343 با گروهی که برای شناساندن موسیقی لرستان تلاش می‌کردند همراه شد. مرداد 1344 برای اجرای چند ترانه ‌با لهجه‌ی شیرین لری، به رادیو ایران در تهران دعوت شد و با کمانچه‌نوازی زنده‌یاد "حسین سالم"، چند ترانه‌ی لری از جمله "‌دایه‌دایه" را برای ایرانیان اجرا نمود. صدای رسا و خوش او زمانی که عاشقانه‌های عارفانه را سر می‌داد، شنوندگان را در آن دوران به تحسین وا می‌داشت. چند ترانه به لری و لکی با کمانچه‌نوازی شادروان "علی‌رضا حسین‌خانی" اجرا نمود که در زمره‌ی بهترین کارهای وی قرار دارند. (تاریخ جغرافیایی و اجتماعی لرستان، جلد اول، حمید ایزدپناه، صص 354 و 355)
جمعه پنجم شهریور 1344 دومین برنامه‌ی موسیقی خود را با ضبط و اجرا و ترانه‌ی "دایه‌‌دایه"(مادر مادر) و "چَش وِ رَه"(چشم به راه) در شبکه سراسری پشت سر نهاد که با استقبالی کم‌نظیر مواجه شد. نخستین اجرای ترانه‌ی "‌چشم‌ به‌راه" با صدای او و با شعر "حمید ایزدپناه" اسطوره‌ی نامدار فرهنگی و هنری لرستان است که مایه‌ی آهنگ این ترانه تلفیقی از دو بخش چگنی و بالاگریوه لرستان بوده و دارای مقامی در چهارگاه و با ضرب 4/2 است. همچنین اولین اجرای ترانه‌ی "بیا بشین"(بیا بنشین) که دارای تکیه‌هایی همچون "آری- آی‌نازار" است که جزو بیت نیست و دارای آهنگ ماهور و ضرب 8/6 است از کارهای مرحوم رشیدی است.
رشیدی دهه‌ی پایانی زندگی فقط برای دلش می‌خواند. در آموزش و پرورش به خدمت مشغول بود و در تهران ساکن شد. سال 1371 از آموزش و پرورش بازنشست شد.
وی سرانجام ٢٠ اسفند ۱۳۷۳ درگذشت و به سن 53 سالگی در آغوش خاک آرام گرفت. از او یک پسر به نام علی و دختری با نام سوزان به یادگار مانده ا‌ست.
روحش شاد و یادش گرامی باد.

 

 

 

صورت خاموش او در آخرین سال‌های حیات

 

دانلود ترانه « بمیرم سیت » با صدای رشیدی در اواخر دهه 40 

/ 22 نظر / 150 بازدید
نمایش نظرات قبلی
امین - تال

با مدعی مگوئید اسرار عشق و مستی.. تا بی خبربمیرد در درد خود پرستی عاشق شو ارنه روزی کار جهان سر اید.. تا خوانده نقش مقصود از کارگاه هستی فرا رسیدن عید نوروز بر شما مبارک باد.

فرنوش

روحش شاد. برادر من هم خاطرات خوبی از مرحوم رشيدی داره .

رضا

سلام اقا رضای گل رضا جان(من زود پسر خاله میشم) اگه از دبیرستان امیر کبیر و بچه های ان در زمان تحصیل خودت و یه عکس از خودت برام بفرست فدای تو رضاhttp://rafigheto021.persianblog.ir/ ٌٌٌ

محمد

داش رضا لینکات از دم خرابن

ali salehi

Roohesh shaad. ama man natoonestam ahangesh ro download konam... age betoonid linkesho befrestid be email addressam ya haminja upload konid mamnoon misham.

[تایید][شوخی][گل][هورا][خنده][قهقهه][خداحافظ][قهر][گریه][شیطان][عینک][عصبانی][تعجب][سوال][قلب][خجالت][زبان][ماچ][بغل][نیشخند][چشمک][ناراحت][لبخند][گل][گل]

محمد رضا رشیدی

از زحمات شما داداش عزیز صمیمانه متشکرم

رضا رشنو

عکس از قدیم خرم اباد داری بفرست ممنون

javad

roohesh shad modire ma bod kheili marde khobi bod

رضاظهراب بیگی

باسلام خوشحال شدم که یادی ازمرحوم رشیدی شد.من نیزدردبستان ملی شهرزاد بودم که بعدازانقلاب نام آن به شهیدمرادداوودی تغییریافت.باتوجه به دوستی پدرم بااون مرحوم خاطراتی ازایشان دارم.پسرش علی روهم که دراون دبستان بود زمان ابتدایی دیدم.همسرشون خانم کردی معلم کلاس اول ما بود،البته درزمان شاه. روحش شادویادش گرامی باد